اسدالله ملک
اسدالله ملک به سال 1320 خورشيدي در تهران به دنيا آمد. وي پس از تحصيلات ابتدايي و بخشي از متوسطه، به هنرستان موسيقي رفت و ديپلم گرفت سپس در دانشکده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران فراگيري موسيقي را ادامه داد و ليسانس دريافت کرد.
اسدالله از کودکي به موسيقي علاقه‌مند بود و با ويلوني که در منزل داشتند، نوازندگي مي‌کرد؛ بنابراين در همان ايام به مدت سه سال شاگرد ابوالحسن صبا بود و جزء شاگردان خاص او شد.
اسدالله ملک همچنين در نوجواني نزد روح‌الله خالقي، هنگ‌آفرين و علي محمد خادم ميثاق تمرين کرد و بر تجربه‌هاي خويش افزود به گونه‌اي که خالقي او را در همان سال‌ها در ارکستر انجمن ملي موسيقي که به وسيله‌ي خودش اداره مي‌شد، پذيرفت. ملک در سال 1337 به راديو رفت و قطعاتي را ساخت و در راديو اجرا کرد. وي بعد از مرگ استاد خود، ابوالحسن صبا در هنرستان موسيقي ملي تدريس و کلاس شادروان صبا را اداره مي‌کرد.
اسدالله ملک که ضرب‌شناسي را نزد حسين تهراني فراگرفته بود با همکاري در راديو به شهرت رسيد، بنابراين در راديو و تلويزيون ماند و به کارش ادامه داد، ويژه در برنامه تک‌نوازان با آقايان: احمد عبادي، رضا ورزنده، جليل شهناز و فرهنگ شريف برنامه‌هايي را اجرا کرد و خود را شناساند.
ملک افزون بر کار در راديو، در فستيوال‌هاي بعضي از کشورهاي جهان، به ويژه ليون فرانسه، و نيز ايتاليا و پامپالو اسپانيا شرکت و برنامه اجرا کرد. در ونيز که همراه با احمد عبادي، حسين تهراني و حسين ملک و غيره در فستيوال شرکت کرده بود، گروه آنان مقام اول موسيقي جهان را به دست آورد. وي پس از انقلاب نيز تلاش گسترده‌اي براي اعتلاي موسيقي به عمل آورد.
آلبوم‌هاي منتشر شده اين نوازنده پرآوازه عبارت است از:
آفتاب؛ سميرا؛ آبنوس؛ آتش‌انگيز؛ ترکم نکن؛ غروب کوهستان؛ گريه ليلي؛ آناهيتا؛ باربد؛ آزاده؛ نغمه‌ها؛ نغمه رويايي؛ شهر آشوب؛ گلنوش؛ سماع؛ ساز و نوا؛ کرشمه؛ غنچه پاييز؛ مرغ شباهنگ؛ جان عاشقي.
اسدالله ملک در سال 1380 در تهران درگذشت و در بهشت زهرا (س) آرميد.
